Angelique & Dickson | Kenia

- december 2011 -

Hoe ga je iets vertellen wat je eigenlijk helemaal niet wilt? Het moment dat je het wel gaat vertellen, wordt het werkelijkheid en die is keihard! Niemand wil vertellen dat zijn of haar relatie voorbij is en ik ook niet, laat staan op internet! Maar het is wel waar.
Mijn relatie met Dickson is voorbij.

Het moment dat je verliefd bent, wil je dat met zo veel mogelijk mensen delen, maar het moment dat het voorbij is, wil ik dat liever niet. Als je aan mij zou vragen, waar en wanneer is het dan zo fout gegaan? Durf ik je daar geen antwoord op te geven. Het moment dat ik weer terug was in Nederland? De afstand? Het cultuurverschil?

Het moment dat ik voor het eerst Dickson zag, wist ik dat hij meer was dan iemand anders, anders dan dat je iemand zomaar onderweg ontmoet. Alles bleek zo mooi te zijn en te gaan, was zo trots dat mijn ouders ons kwamen opzoeken. Ik kon de man laten zien waar ik zo verliefd op was geworden. De periode dat ik in Nederland was, had ik veel contact met Dickson en gingen we praten over de toekomst, onze hoop en dromen. De voorbereidingen om terug te gaan naar Kenia, om daar onze toekomst op te bouwen.

Misschien waren onze dromen te hoog gegrepen en uiteindelijk is van die droom niks meer overgebleven. Ergens is het verkeerd gegaan, waar we allebei niet meer geloofden en geen vertrouwen meer hadden in onze toekomst, hoop en dromen! Het knokken, het vechten, het werken, het vol blijven houden. Uiteindelijk kom je er allebei niet meer uit en zie je niet meer wat ooit zo mooi en prachtig was. Nu zijn alleen maar herinneringen overgebleven. Dickson is terug in het mooie Kenia bij zijn familie en vrienden en ik, ik ben nog steeds in Nederland bij mij familie en vrienden.

Zoals Mitchell (de oudste van mijn zus) het mooi vertelde, het is maar goed dat je een broer en een zus hebt! Wat betreft de toekomst, dat  is nog onbekend maar één ding is zeker: Deze ligt nog helemaal open!!

Voor iedereen die ons gevolgd hebben, dank jullie allemaal!!

Liefs
Angelique



-Oktober 2011-
Dickson en ik zijn in de afgelopen periode dichter naar elkaar toe gegroeid. Toch kwam het moment voor ons, we moesten keuzes maken. Het was een harde, moeilijke keuze en de keuze was dat ik terug naar Nederland ging. Echt alles wat tegen kon zitten, zat tegen. Ik had het gevoel dat alles en iedereen niet wilde dat wij samen een toekomst konden opbouwen. Het afscheid was zo zwaar. Ik heb Dickson nooit zo hard horen huilen, wat door merg en been gaat. En dan vraag je jezelf af waarom waarom waarom.

Nu ben ik terug in Nederland en Dickson in Kenya en weer niet samen. Wij zijn nu volop bezig met nieuwe plannen en hopen dat deze wel zullen uitkomen. Voor dit moment ben ik bezig om Dickson voorlopig naar Nederland te krijgen zodat we wel in ieder geval samen kunnen zijn.

Liefs Angelique & Dickson

-Eerder verslag-
Waar zal ik beginnen? Er is zoveel gebeurd het afgelopen halve jaar. Het was zo geweldig om Dickson weer te zien. Ik had echt het gevoel dat ik heel de wereld aan kon en dat er niks in de weg kon staan. Vanaf de dag dat ik vertrok, had ik zulke goede moed en was hemeltje te rijk en we waren niet van plan om terug naar Nederland te gaan. Ik had zo een goed gevoel dat het ons ging lukken. In mijn achterhoofd had ik ook de gedachte om aan mijn familie en vrienden te laten zien dat het ons wel zou lukken ondanks alle minder positieve verhalen die ik van een aantal mensen te horen had gekregen. Want ja, je gaat wel naar Afrika en dat is geen Nederland en het is allemaal zo onzeker…

Al die onzekerheden had ik allemaal weg gewuifd en dacht, maar dat gaat ons niet gebeuren, bij ons gaat het gewoon wel lukken!
Toen ik stond te wachten op mijn koffer, zag ik Dickson al staan en kon niet meer wachten om hem eindelijk in me armen te sluiten. Het was zo zo zo geweldig en kei gaaf om hem te zien en vast te houden. Eindelijk, onze toekomst kon beginnen!! Het zien van mijn schoonouders was geweldig en ik voelde me erg welkom, ik werd helemaal omgetoverd tot een Masaï vrouw, wat erg grappig en leuk was. Waar we eerst hadden gewoond, is er bijna tot geen werkgelegenheid en moeilijk om geld in het laatje te brengen, dus hadden we samen al besloten om naar de kust te vertrekken. Al wilden we eigenlijk niet daar weg, maar wel met het idee om in de toekomst terug te gaan.

Eenmaal aangekomen aan de kust zijn we van de regen in de drup gevallen. Op zoek naar een flat, die niet te duur is. Die hadden we wel vrij snel gevonden en ik moet zeggen, het was ook een leuke flat. Het enige en grootste nadeel was dat er om de hoek een bar/ discotheek zat en elke dag een dj kwam die me meerdere nachten wakker heeft gehouden, terwijl Dickson er zo door heen kon slapen. Bij het werk zoeken, hadden we allebei het zelfde idee om samen iets te beginnen, maar wat was niet duidelijk. Al vrij snel kwamen we erachter dat alle winkeltjes bezet waren en dat de enige manier, om iets voor onszelf te beginnen, was om dan iemand er uit te kopen.

In het begin gingen we samen kijken wat we wilden gaan doen en onderhandelden we samen over de prijs. Wij zijn er heel snel achter gekomen dat de prijzen zo hoog waren als ik erbij was dat het idee om iemand uit te kopen ons bijna onmogelijk werd gemaakt. Samen besloten we dat Dickson alleen op pad ging zonder mij en kijken wat er dan wordt aangeboden, maar de roddel gaat daar ook snel… een Masaï en een blanke vrouw, die zijn zo herkend. Met andere woorden, jij gaat met een blanke vrouw dus de prijzen zijn haast niet gaan zakken. Dickson zag alles nog positief in en die bleef ook proberen en ik zag en voelde alles onder mijn voeten verdwijnen.  Ik zag alles zo somber en negatief in, precies het tegenovergestelde hoe ik me voelde toen ik uit Nederland vertrok.

Ik was Dickson zo aan het pushen en wilde alles op mijn, maar dan ook mijn manier doen, want ik wilde zo graag aan iedereen laten zien dat het ons wel zou gaan lukken, dat ik kon laten zien, we wonen goed, we hebben werk, niemand hoeft zich zorgen te maken. Daardoor liep de spanning tussen ons zo hoog op dat we op een moment zulke ruzie hadden, dat we bijna uit elkaar waren gegaan. Gelukkig hebben we alles goed uitgepraat en ondanks alles zijn we alleen maar dichter naar elkaar toe gegroeid.
 
Liefs Angelique & Dickson