Het was zondagavond en de promo met Bas Muijs over een programma waarin een stel er niet uitkomt met de organisatie van het huwelijk kwam langs. Ik ging gelijk naar mijn laptop en stuurde een mail. Een vragenlijst, wat telefoongesprekken en een screening verder, begon het avontuur. Voordat we het doorhadden stonden we al in Rotterdam om de ringen en de kleding uitzoeken, maar ook de camera kwam tevoorschijn met een groep leuke mensen erbij, wat een onwijs leuke ervaring was dat. Na nog een aantal draaidagen en heen en weer gereis moesten er ook nog een hoop dingen geregeld worden zoals de trouwkaarten, locatie voor het feest, catering, muziek en versiering. Dit alles moest in een heel kort tijdsbestek van twee weken, dus dat was druk. Alles kwam goed mede dankzij onze fantastische ceremoniemeesters die heel veel werk uit onze handen hadden genomen. Ik ging mijn vervoer regelen wat het kusthulpverlening voertuig was van de KNRM en Cynthia ging achter haar TUK TUK aan. Ook moesten we naar de locatie om deze te bezichtigen en te kijken hoe we deze ingericht wilden hebben. Ik ging naar de Supperclub in Amsterdam een mooi partyschip en Cynthia naar het kerkje in Groet die ze op haar manier ingericht wilde hebben. En zo vlogen de dagen richting de trouwdag voorbij.
Eindelijk was het zover! Wat was het leuk en hadden we een lol totdat het de kledingkeuze van mij werd, maar gelukkig viel het mee voor Cynthia, alleen vond ze het wel jammer dat ik geen compleet pak droeg, maar ja het was mijn lootje. Even later het lootje voor het vervoer, toen werd het wat minder voor Cynthia, want alweer was het lot mij gunstig gestemd en kwam het kusthulpverlening voertuig de straat inrijden ze dacht dat het een vuilniswagen was. Wat een lol, al was het achteraf wel erg koud achterin die Unimog, maar niet klagen het was wel een Mercedes. Nou tijd voor de locatie, die moest nou toch wel voor Cynthia zijn. En ja hoor het werd het kerkje in Groet, waarop ik dacht dat kan niet gewoon alleen dat kerkje zijn. Toen we daar aan kwamen lopen zag het er best aardig uit, totdat ze met één of andere koningsstoel aan kwamen lopen of iets van die strekking die door haar broers getild werd. Het enige wat ik dacht was o mijn god waar gaat dit naar toe, maar dat was duidelijk naar die kerk natuurlijk. De deuren gingen open en daar staan opeens drie dames voor ons te dansen die ons nog net niet naar binnen trokken. En de boel was versiert, wat een poppenkast. Maar ik moet zeggen achteraf gezien is het wel heel erg leuk geweest en ben ik blij dat Cynthia en ook ik wel heel erg genoten hebben van deze onvergetelijke twee weken met als afsluiter deze prachtige dag. Met heel veel plezier terugkijkend op deze tijd, willen wij iedereen bedanken voor hun hulp en steun. En heel veel geluk en liefde toegewenst.