Grenzeloos verliefd: Verliefd in... | Palestina

Grenzeloos verliefd: Verliefd in... | Palestina

/

Het verhaal van Isabelle en Ibrahim. Hij pakte mijn hand vast en sindsdien heeft hij nooit meer los gelaten.

Voor onze nieuwe rubriek ‘Verliefd in…' waren wij opzoek naar mooie, leuke, interessante buitenlandse liefdesverhalen. Tussen de vele aanmeldingen zat ook Isabelle. Lees hier haar buitenlandse liefdesverhaal.

Januari 2016

In januari 2016 heb ik Ibrahim leren kennen. Ons contact ontstond via internet. Hij woont in het Palestijnse gebied en is geboren in Bethlehem. Ik was zelf al een keer eerder naar het Palestijnse gebied geweest, dit was een mooi onderwerp om over te praten. Hij vertelde mij veel over het land en het leven daar, iets wat ik heel interessant vond.

Vriendschap veranderde in meer…

Al snel werden wij goede vrienden en na enkele maanden ging er geen dag voorbij zonder met elkaar te kletsen. De goede vriendschap veranderde in meer… Gelukkig spreekt hij super goed Engels want mijn Arabisch gaat niet over rozen. Ik besloot in juni 2016 om naar Ramallah te reizen om te zien of de liefde echt was. Ramallah is een van de grootste steden van het Palestijnse gebied en zijn werkplek als officier in de leger.

De Ontmoeting

Ik vloog naar Tel Aviv en daar vandaan ben ik met een taxi naar de controlepost van Qalandia gereden. Daar liep ik dan met mijn koffer vol met spullen tussen de soldaten en wapens. Helaas kon Ibrahim mij niet ophalen in Tel Aviv. Hij heeft namelijk geen visum voor Israël. Dit maakte het voor mij extra spannend, ik moest zelf langs alle controleposten.

Ibrahim stond op mij te wachten achter de controlepost. Hij droeg een lichte blauwe blouse, dat weet ik nog heel goed. Ik had een zomer jurk, een grote witte hoed en zonnebril. Absoluut niet de beste outfit voor z’n avontuur, maar ik wou op mijn best eruitzien natuurlijk. Meteen was ik helemaal onder de indruk van zijn charme. Ik vond hem echt super leuk van buiten en binnen. Nog beter dan op de camera.

Het grappige was dat hij tegen mij had gezegd dat wij in Palestina niet op straat mochten knuffelen of kussen. Maar zodra hij mij zag, kwam hij naar mij toe en nam hij mij in zijn armen. Hij zei tegen mij: “Je bent zo mooi”. Het maakte hem niet uit dat we niet mochten knuffelen in het openbaar. Hij pakte mijn hand vast en sindsdien heeft hij nooit meer  los gelaten.

Toekomstplannen

De volgende stap is om hem naar Frankrijk te laten komen. Mijn familie woont nog in Frankrijk en wilt hem graag ontmoeten. Als alles mee zit wilt hij ook graag naar Nederland komen. Dan kan hij ook eindelijk zien hoe ik woon en waar ik werk. Dit wordt nog een lange procedure maar hij geeft me de kracht om dat te proberen.

Wat de toekomst ons brengt dat weten wij nog niet. We willen graag een Frans café openen in Ramallah. Maar we nemen eerst nog de tijd om dit allemaal goed te plannen.

Tags: